Het Dagblad van het Noorden publiceerde onderstaande in memoriam:
De Drentse kunstschilder en DSG lid Alfred Hafkenscheid is zondag 9 augustus 2026 op 90-jarige leeftijd in Zuidlaren overleden, zo hebben zijn zonen bekend gemaakt. Schepper van een huiveringwekkende en desolate wereld.
Hafkenscheid werd op 29 februari 1936 geboren in Blitar op Java, in het toenmalige Nederlands-Indië. In 1968 kwam hij naar Drenthe. Hij woonde en werkte vele decennia in Schipborg. Hij gold als een van de belangrijke schilders van Drenthe en laat een omvangrijk oeuvre van schilderijen en tekeningen na.
Culturele Prijs van Drenthe
In 2012 ontving Hafkenscheid de Culturele Prijs van Drenthe voor zijn oeuvre en zijn betekenis voor de beeldende kunst in de provincie. Daarbij hoorde een expositie in het provinciehuis. Een jaar eerder verscheen de monografie Alfred Hafkenscheid. Schilderijen en tekeningen. In 2017 werd bij Pictura in Groningen een grote overzichtstentoonstelling van zijn werk gehouden.
Naar verluidt hadden de ambtenaren van de provincie in 2012 nogal moeite met de getoonde kunstwerken en belegden ze in die periode vergaderingen liever buiten het pand, zodat bezoekers niet geconfronteerd hoefden te worden met vervormde naakten en mistroostige landschappen van Hafkenscheid.
Zijn werk was ongemakkelijk. Huiveringwekkend. Gruwelijk soms. Hij schilderde niet om te behagen, maakte geen kunst met winstoogmerk, geen werk voor de massa. In de provincie waar de schoonheid van het landschap het allerhoogste goed is – een marketingtool, een unique selling point – toonde Alfred Hafkenscheid een wereld die we liever niet zien.
In zijn landschappen verbeeldde Hafkenscheid eenzaamheid, vervreemding en angst. „Desolate en kille vergezichten met afgezaagde bomen onder een dreigende hemel”, noteerde Dagblad van het Noorden-cricitus Illand Pietersma bij een expositie in Assen. En over het mensbeeld: „Iedereen staart langs elkaar heen en leeft binnen een in zichzelf gekeerde, eigen wereld.”
Jappenkamp
Hafkenscheids moeilijk te doorgronden werk is te verdelen in vier periodes: tot 1982 landschappen, tot 1989 poppen en clowns, tot 2009 vervormde mensfiguren en sindsdien ’gedempte dramatiek’. Zijn fascinatie voor lelijkheid en gruwelen kwam voort uit zijn jeugd in jappenkampen. Toch maakte hij geen traumakunst. Het ging hem om de intensiteit van de achterkant.
Alfred Karel Hafkenscheid, die voor de liefde naar Drenthe kwam, woonde de laatste jaren in een verpleeghuis in Zuidlaren. Hij leed aan de ziekte van Alzheimer.
In 2012 maakte documentairemaakster Lydia Tuijnman met cameraman Martijn Pot, geluidsman Geert Gritter en editor Sytse Kramer, een psychologisch portret van Hafkenscheid voor RTV Drenthe.
De documentaire staat nog altijd online op het YouTube-kanaal van RTV Drenthe.
