Culturele Prijs van Drenthe 2022 voor DSG lid Siemen Dijkstra

De beeldend kunstenaar werd gistermiddag in zijn atelier in Dwingeloo met het heugelijke nieuws verrast door een delegatie van de provincie. Dijkstra neemt de prijs op 11 april in ontvangst in het Atlas Theater in Emmen.

In november kreeg de 53-jarige kunstenaar op de Académie des Beaux-Arts in Paris voor zijn houtsnijkunst de prestigieuze Prix de Gravure Mario Avati overhandigd. „Dat je kunst over het Drentse landschap tot in Frankrijk is doorgedrongen, dat zag ik toen als het hoogst haalbare. Nu gebeurt dat ook bij de provincie Drenthe, dus hoe mooi kan het zijn”, reageert Dijkstra gisteren.

Dijkstra groeide op in Pesse en woont sinds zijn afstuderen aan de Groninger Academie Minerva in Dwingeloo. In zijn werk speelt het Drentse landschap een grote rol, maar ook schuwt hij het engagement niet. „Mijn prenten laten niet zomaar lege landschappen zien. Ik houd mij bezig met de ruimte, niet de mens daarin. Die landschappen zijn wel door de mens gemaakt, maar gaan ook weer veranderen, omdat ze onder druk staan.”

Hij heeft de prijs naar eigen zeggen mede te danken aan wethouder Henk Doeven van Westerveld. „Eind vorig jaar bezocht hij mijn atelier toen ik de Avati-prijs had gewonnen en vertelde dat hij mij voor de culturele prijs in Drenthe ging nomineren. Nou, dat heeft effect gehad”.

(Overgenomen uit het Dagblad van het Noorden, 26 maart 2022)

Persbericht: Hommage aan Ronald Soeliman (1965 – 2020)

Beeldend kunstenaar Ronald Soeliman woonde en werkte in het Drentse Zuidlaarderveen. Hij werd geboren in Suriname en kwam in 1975 naar Nederland, waar hij op diverse plekken in het noorden heeft gewoond. Hij studeerde aan de kunstacademies van Kampen en Jakarta (Indonesië), en na zijn afstuderen aan kunstacademie Minerva in Groningen vestigde hij zich als zelfstandig beeldend kunstenaar. Hij richtte zich vooral op het landschap: Drenthe met zijn akkers en zandverstuivingen, de Waddeneilanden en de duinen rondom Den Haag en Bergen waren favoriete onderwerpen. Ook schilderde hij graag in het buitenland; op vakantie met zijn gezin in Frankrijk, of met een groep kunstenaars. Soeliman was een echte plein-air schilder. Je kon hem bij alle weertypen tegenkomen bij bijvoorbeeld Balloo, schilderend en genietend van het mooie landschap. Enthousiast vertelde hij dan waar hij mee bezig was en wat hij wilde uitdrukken in zijn schilderijen. 

Wolgras bij Balloo

Zijn werk wordt door kunsthistorici wel vergeleken met dat van impressionisten als Claude Monet, maar ook met het werk van William Turner en Vincent van Gogh. Schilderijen van Soeliman zijn te vinden in particuliere collecties over de hele wereld, van Canada en Amerika tot Spanje, Vietnam en Japan. In Nederland is zijn werk aangekocht door bijvoorbeeld het Martiniziekenhuis in Groningen, Unilever en Stichting Het Drentse Landschap. In 2010 won hij de prestigieuze Kunst und Kulturpreis van Dornum (Duitsland) voor zijn landschappen. Door de jury werd hij vooral geprezen om het licht en de sfeer die door zijn bijzondere kleurgebruik en verftoets in zijn schilderijen gevangen worden.

Veldzuring en Fluitekruid

Buitenschilderend, maar ook in het atelier nam Soeliman veel afstand van zijn werk; zijn grote palet stond heel bewust op flinke afstand van de ezel. Hij schilderde met paletmes en bracht zijn verf in losse dikke (pasteuze) toetsen aan op het paneel. Daardoor gebeurt er op dat kleine vlak heel veel. Kleuren spelen zo met elkaar en laten een uiterst illusionistisch landschap zien.

Waar het in zijn werk om gaat, is het weergeven van de essentie van het landschap, en om de beleving daarvan in kleur en verf uit te drukken. Soeliman zag zichzelf als een dirigent, die de verf naar de juiste plaats op het paneel dirigeert en daarmee zorgt voor een zeer evenwichtige, harmonieuze compositie. Kleur, licht- en donkerwerking, toonwaarde en compositie worden zo perfect op elkaar afgestemd.

Na zijn plotselinge overlijden in 2020 heeft de familie een keuze gemaakt in welke schilderijen voor verkoop beschikbaar komen. Een groot deel daarvan wordt nu hier getoond. Daar zitten ook werken bij die Soeliman een paar maanden voor zijn overlijden schilderde. Zijn werk werd en wordt nog steeds vertegenwoordigd door een aantal galeries in Nederland, maar nergens werden er zoveel schilderijen tegelijk getoond. Dat maakt het een unieke gelegenheid om te genieten van de schilderijen van deze bijzondere kunstenaar.

Soeliman was lid van Het Drents Schilders Genootschap. Hij zette zich actief in voor het laten floreren van de vereniging en was jarenlang lid van de ballotagecommissie. Met deze expositie geeft het Genootschap een hommage aan hun veel te vroeg overleden lid. Goede vriend en collega kunstenaar René Jansen (Kiel-Windeweer) zal de expositie openen.

Persbericht Expositie Verhalen van de Huid

De expositie Verhalen van de huid vertelt je verhalen over het leven van mensen met mooie, maar ook pijnlijke en moeilijke momenten. Een naakte dame van in de 80 met doorleefde rimpels over haar hele huid, een baby met warme tinten, een meisje met een gezicht vol sproeten, vrouwen in een psychiatrische inrichting met wezenloze gezichten, iedere huid heeft weer een ander verhaal, soms vertederend, soms vernederend, soms kwetsbaar. Maar altijd boeiend en intrigerend. De expositie is gegroepeerd rondom het werk van Francien Krieg, die haar bewondering laat zien voor ouder wordende dames, die hun ouderdom met trots dragen en zwevende babies in het zonlicht. Daarnaast is er werk van Dorien Plaat, Gerke Procee, de fotografe Robin Wagenaar en 9 leden van het Drents Schildersgenootschap.

Francien Krieg precious bodies 120 x 60 cm oil on linen 2017

Francien Krieg is gefascineerd door lichamen van mensen, die afwijken van het schoonheidsideaal. Maar nog meer wil ze mensen schilderen zoals jij en ik, een universeel beeld van de ouder wordende mens. Dat ouder worden wordt uitvergroot op zo’n manier, dat je er niet omheen kunt.

Dorien Plaat beeldt in haar portretten mensen uit, die hun kwetsbaarheid laten zien, aan de rand van de samenleving staan en het leven ogenschijnlijk moeilijk vinden.

Gerke Procee zelfportret

Gerke Procee, net afgestudeerd aan Academie Minerva onderzoekt onontdekte en nooit ontwikkelde creaties in zijn eigen brein en legt verbanden tussen emoties, cartoons en kleuren.

Robin Wagenaar, een jonge documentair- en portretfotograaf laat 6 portretten uit haar serie Frackled Diversity zien, waarin zij zich verdiept in de diversiteit van sproeten, die er op ieder gezicht weer anders uitzien.

En de 9 leden van het DSG spreken voor zichzelf. Vakmanschap, eigenzinnige benaderingen, klasse.

Annemarie de Groot

Een buitengewoon spannende en intrigerende expositie.